سلام دوستان خوب وبلاگی

دیگه حال و حوصله نوشتن را ندارم .

دیگه اتفاق جالبی نمی افته که بخوام دربارش بنویسم یا اگه هم افتاده باشه انقدر سرگرم مشغله های روزانه هستم که حالیم نیست

تو این هفته اتفاقات زیادی افتاده که از نظر من  خبری خبرای خوبی نیست

خبر اخراج یکی از همکارام به خاطر خودخواهی آقایون بالا دست یا خبر مریضی مادر یکی از دوستان وبلاگی(سکوت پاییز) یا خبر مریضی یکی دیگه از دوستان وبلاگ نویس(دنیای مینا ) که میدونم همتون اونها را میشناسید و تو کامنتاتون براشون مینویسیدکه ( عزیزم ما برات دعا میکنیم که هرچه سریعتر حال خودت یا مامانت خوب بشه ویا هرچه زودتر به آرزوت برسی) و یه دل گرمی بهشون میدید

ولی بیاید صادقانه حرف بزنیم آیا واقعا" براشون دعا میکنیم ؛ آیا واقعا" از خدا میخوایم که هرچه زودتر اونها را به آرزوشون برسونه یا فقط به اندازه یه حرف که اونها را خوشحال کنیم که بهشون بگیم ما هم هستیم .

اشتباه نکنید نمی خوام قضاوت کنم یا انتقاد ( گفتن همین جمله برات دعا میکنیم یا انشاا... خدا هرچه زودتر حال مامانت یا خودت را خوب کنه یه قوت قلب برای اون شخصه وحتی خودش یه جور دعاست) بیاید با تمام وجود یه وقتی را بزاریم و برای اونها دعا کنیم مثلا" 10 دقیقه از وقتمون را بزاریم و فقط برای اونها و تمام مریضها دعا کنیم و به هیچ چیزه دیگه فکر نکنیم باور کنید و ایمان داشته باشید که خدا جواب دعاهای دسته جمعی را میده.

 وقتی چند نفر در ساعت خاص برای دیگران دعا کنندخدا زودتر جواب دعای اونها را میده.

 

اکنون میخوام مطلبی را د رمورد دوستانی که مشکلات و بیماریهای دارند که به نظر خودشون درمان ندارد ونمیشه کاریش کرد . آنها به خدا و دعا ایمان دارند ولی اون را باور ندارند . بااینکه دعا میکنند و به دیگران هم میگویند برایشان دعا کنند ولی از ته دل باور ندارند که دعاهایشان اجابت شود چنین کسانی می گویند (آنچه را که نمیشود درمان کرد باید تحمل کرد)

ولی آیا واقعا" حق با اونهاست .

در کتاب با خالق هستی آمده که:

(( اجتناب از مشکل بیهوده و تسلیم شدن نادانیست ، بهتر است هر مشکل حل نشده ای را دوستی ببینیم که پیام و درسی برای ما داردو با این نگرش به استقبالش برویم.

نگذارید که مشکل به شما غلبه کنه بلکه با اون مواجه شوید و به آنبگوید(خوش امدی دوست من !چه پیامی از خدا برای من آوردی ؟)) آنوقت میبینید که هر مشکلی دقیقا"به یکی از ضعفهای شما اشاره دارکه باید اون را اصلاح کنید.

به این ترتیب هر مشکل مانند بسته ای هست که برای شما یک هدیه ارزشمند درونش وجود داره و هر تجربه نا خوشایند یک هدیه و نیکو.

هرکس این مطلب را باور داره با لبخند به مشکلات خوشامد میگوید و راه پیروزی را می پیمایید))

بله دوستان عزیز فرار از واقعیت یا غم و اندوه برای عزیزانمون هیچ کاری را درست نمیکنه بلکه باید با اونها مواجه شد واونها را شکست داد .

باور کنید و ایمان داشته باشید که خدا با شماست و شما را تنها نمیزاره.

در نوشته بعدی میخوام داستان واقعی زنی را بنویسم (یکی از آشناهای خودمون) که با سرطان مبارزه کرد و سالها زنده موند .

نوشته شده در دوشنبه ٢ خرداد ۱۳٩٠ساعت ٩:٤٤ ‎ب.ظ توسط جان کوچولو نظرات () |